ભગંદર એ શરીરમાં થતી ગંભીર તકલીફ છે, જેમાં ચામડી અથવા આંતરડાના વિસ્તારમાં પરુ ભરેલી થેલી (એબ્સેસ) બને છે. આ પરિસ્થિતિ સામાન્ય રીતે બેક્ટેરિયલ ઇન્ફેક્શનના કારણે થાય છે અને સમયસર સારવાર ન મળે તો વધુ ગંભીર સમસ્યાઓ પેદા કરી શકે છે. ભગંદરથી પીડા, તાવ અને આસપાસના ભાગમાં લાલાશ અનુભવાય છે.

ભગંદરના લક્ષણોમાં તીવ્ર પીડા, સોજો, લાલ થયેલી ચામડી, તાવ, થાક અને ઇન્ફેક્શનનો ફેલાવો શામેલ છે. કેટલીકવાર ભગંદર ફાટી જાય અને પરુ (pus) બહાર આવે, જે આરામ આપે છે પરંતુ ઇન્ફેક્શન ફેલાવવાનું જોખમ વધારી શકે છે. શરૂઆતમાં લક્ષણો હળવા હોઈ શકે છે, જે અવગણવાથી પરિસ્થિતિ ગંભીર બની શકે છે. ભગંદરના મુખ્ય કારણોમાં બેક્ટેરિયલ ઇન્ફેક્શન, ચામડીમાં ઇજા, આંતરડાની સમસ્યાઓ, અસ્વચ્છતા, ઘર્ષણ અથવા શરીરમાં કોઈ જૂના ઇન્ફેક્શનનો સમાવેશ થાય છે. ડાયાબિટીસ અથવા ઓછી રોગપ્રતિકારક શક્તિ ધરાવતા દર્દીઓમાં ભગંદર થવાની શક્યતા વધુ હોય છે.

સ્વસ્થ જીવનશૈલી, સ્વચ્છતા અને પોષક આહાર ભગંદરના જોખમને ઘટાડવામાં મદદરૂપ થાય છે. પાણી પૂરતું પીવું, ફળો અને શાકભાજી વધારે લેવા, ચરબીયુક્ત ખોરાક ટાળવો, અને વ્યક્તિગત સ્વચ્છતાનું ખાસ ધ્યાન રાખવું જરૂરી છે. આ પગલાં અપનાવવાથી ઇન્ફેક્શન ઓછું થાય છે અને પાયાનું સ્વાસ્થ્ય જાળવાય છે. જ્યારે ઘરગથ્થુ ઉપાય પૂરતા ન થાય, ત્યારે ડોક્ટર દવા, એન્ટિબાયોટિક્સ અથવા સર્જિકલ ડ્રેનેજ સૂચવે છે. નાના ભગંદરમાં માત્ર મેડિકલ પ્રોસિજર અને દવા દ્વારા રાહત મળી શકે છે, પરંતુ મોટા ભગંદર માટે સર્જરી જરૂરી બની શકે છે.

સર્જરી પછી, ડોક્ટર દ્વારા સૂચવેલી દવા, ચામડીની યોગ્ય સંભાળ અને આરામ કરવાથી રોગનું પુનરાવર્તન અટકાવી શકાય છે. નિયમિત ચેકઅપ અને ઈન્ફેક્શન નિયંત્રણ દ્વારા શરીર સ્વસ્થ અને સુરક્ષિત રહે છે. આજના વ્યસ્ત જીવનમાં ભગંદર સામાન્ય તકલીફ બની ગઈ છે, પરંતુ સમયસર નિદાન, યોગ્ય તબીબી સારવાર અને જીવનશૈલી ફેરફારો દ્વારા તેને નિયંત્રિત કરી શકાય છે. યોગ્ય પગલાંથી વ્યક્તિ આરામદાયક, સ્વસ્થ અને કાર્યક્ષમ જીવન જીવી શકે છે અને ભગંદર સંબંધિત ગંભીર જોખમોથી મુક્ત રહી શકે છે.